Meer over mij
Ik ben Mariska en samen met mijn man Bart hebben wij drie kinderen. Lisa ('11), Sil ('08) en Leroy ('99) Alle drie leuke, lieve en unieke individuen met ieder hun eigen talenten en uitdagingen.
Naast het feit dat ik ben opgeleid als sociaal dienstverlener en jeugd- en gezinsprofessional en de nodige ervaring heb opgedaan in het werkveld, heb ik ook de nodige ervaringen in mijn privé leven opgedaan. Je zou kunnen zeggen dat ik als ervaringsdeskundige de klappen van de zweep ken.
Als jonge moeder liep ik ook tegen bepaalde dingen in de opvoeding aan. Ik voelde mij onzeker en wist niet hoe ik met lastig gedrag om moest gaan. Wat ik ook probeerde, het werd er niet beter op. Op een gegeven moment realiseerde ik mij dat ik getriggerd werd en niet begreep waarom ik mij zo machteloos en gefrustreerd voelde. Dit was het moment waarop ik mij meer ben gaan verdiepen in het gedrag van mijn kind(eren), wat daar onder zat, in mijn eigen herkomst en hoe ik ben opgegroeid. Ik ben veel meer gaan leren over de behoeften van zowel mijn kind als ook die van mijzelf. Het was tijd om te investeren in mezelf en oude patronen te gaan doorbreken.
Ik ben opgegroeid in een gescheiden gezinssysteem wat tegenwoordig de "complexe echtscheiding" wordt genoemd. Het lukte mijn ouders niet of onvoldoende om het ouderschap op een constructieve manier gezamenlijk vorm te geven. Zowel mijn vader als mijn moeder zijn geboren in of vlak na de tweede wereld oorlog 1944-1945 (in Gent / Rotterdam) en je kunt je vast voorstellen dat opgroeien in zulke barre omstandigheden een grote impact op hun leven heeft gehad. Het was niet leven, maar overleven. Over vroeger werd thuis door mijn moeder nauwelijks gepraat, maar als kind voelde ik wel haar (transgenerationeel) trauma. De relatie met zowel mijn moeder als mijn vader was moeizaam. Soms waren er fijne periodes waarin ik mij gehoord, gezien en geliefd voelde, maar vaker ook niet.
Omdat ik als kind ben opgegroeid in een emotioneel onveilig opvoedklimaat, heb ik verschillende overlevingsstrategieën ontwikkeld. Ik voelde mij heel onzeker, ging pleasen en was continu gericht op de ander en aan het afstemmen op mijn omgeving uit angst voor afwijzing en conflicten. "ben ik veilig" "Doe ik het wel goed" "Doe ik er wel toe" "vinden zij mij wel lief/leuk" etc.
Met behulp van een coach en een psycholoog heb ik veel inzichten gekregen over mijn verleden, mijn patronen (schema's) en mijn overlevingsstrategieën. Ik heb geleerd hoe ik mijn eigen emoties kan (h)erkennen en uiten, hoe ik meer in contact kan staan met mezelf en en mijn binnenwereld, hoe ik op een voor mezelf zo fijn mogelijk manier verbinding kan maken met anderen en hoe ik mijn grenzen en wensen kan aangeven. etc.
Uiteindelijk heb ik deze strategieën om kunnen zetten in talenten. Ik durf nu wel van mezelf te zeggen dat ik goed kan samenwerken, inlevend, invoelend, motiverend, stimulerend, doortastend, optimistisch, punctueel, loyaal en behulpzaam ben. Heb ook nog wel wat humor, maar dat kan ik alleen live overbrengen en niet in schrift:)
Kortom ik heb genoeg gereedschap in mijn koffer om jou (en je gezin) een eindje verder op weg te helpen. NB: Ik ga je niet tillen, je moet wel zelf lopen:)